Nie przesraj życia!

Niestety nie każdemu jest dane realizować się jako artysta na pełen etat. Tworząc z doskoku niestety nie można się w pełni poświęcić sztuce. Czy gdybyśmy mieli ten czas, na pewno właściwie byśmy go wykorzystali? Czy dla wielu z nas poszukiwanie twórczych pomysłów nie stało się wymówką do odwlekania artystycznych działań? Kryzys twórczy może spotkać każdego, lecz nie każdy ma siły, chęć i ochotę na walkę z niemocą artystyczną. Marnotrawienie talentu, trzymanie go w zanadrzu na nie wiadomo jaką okazję, to bez wątpienia nie najlepsze rozwiązania, dlatego pracujmy nad sobą i poza poszukiwaniami pomysłów znajdujmy czas również na konkretne działania, oczywiście najlepiej poparte dobrymi ideami.

Blue Women Art

Yves Klein, francuski artysta intermedialny, malarz i rzeźbiarz, mimo przedwczesnej śmierci na atak serca w wieku 34 lat, należy dziś do najważniejszych protagonistów powojennej awangardy. Pomimo trwającej zaledwie osiem lat kariery artystycznej pozostawił po sobie wiele dzieł malarskich, rzeźb oraz fotografii.

Największe międzynarodowe uznanie zyskał jako pierwszy twórca monochromów. Od lat 50. XX wieku w swoich pracach stosował głównie wynaleziony przez siebie błękit, uzyskany według własnej receptury, opatentowany pod nazwą International Klein Blue (IKB).

Artysta zasłynął również między innymi jako autor obrazów malowanych bez użycia pędzla, zastępując tradycyjne narzędzia ciałami nagich modelek, które pomalowane farbami zostawiały odciski na papierze lub płótnie.

Aktualnie dzieła Klein’a na aukcjach sztuki osiągają sumy sięgające ponad 30 milionów dolarów.

Zginiesz marnie, tak samo jak marnie żyłeś

Michelangelo Merisi da Caravaggio, włoski reformator malarstwa europejskiego przełomu XVI i XVII wieku, zapomniany w wiekach XVIII i XIX, odkryty na nowo dopiero w XX stuleciu, obecnie uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego. Jak dowodzą liczne policyjne i sądowe akta wiódł on burzliwe i awanturnicze życie. W 1606 roku prawdopodobnie nieumyślnie zabił Ranuccia Tomassoniego, w konsekwencji czego zmuszony był zbiec poza rzymską jurysdykcję do Neapolu. W 1608 roku, w wyniku podejrzeń o pobicie jednego z kawalerów maltańskich, zbiegł na Sycylię. Po powrocie do Neapolu przeżył zamach na swoje życie z rąk nieustalonego sprawcy. Skomplikowany życiorys Caravaggia nie przeszkadzał mu we współpracy z Kościołem katolickim, którego był otoczony silną opieką jak mało który włoski malarz. Ułaskawiony w 1610 roku wyruszył do Rzymu, jednak nigdy do niego dotarł, umierając w drodze w wieku 39 lat. Okoliczności jego śmierci nie są jasne.”Zginiesz marnie, tak samo jak marnie żyłeś” – przepowiadał mu kreujący jego czarną legendę malarz Giovanni Baglione, rywal z którym artysta się procesował, a zarazem go naśladował. Sława artysty nie przetrwała jego śmierci dopiero w latach dwudziestych XX wieku krytyk Roberto Longhi zwrócił uwagę publiczności na Caravaggia na stałe wpisując go do kanonu europejskiej tradycji malarstwa.

Na pewno nie przeszkadzamy?

Jedna z legend krążących wokół osoby Stanisława Ignacego Witkiewicza, polskiego pisarza, malarza, filozofa, dramaturga i fotografika, wskazywała na rzekome uzależnienie artysty od narkotyków. Eksperymenty z narkotykami prawdopodobnie dokonywał jednak pod kontrolą znajomych lekarzy, którzy nawet dostarczali mu „zakazane” substancje. Nie przyjmował ich jednak w sposób ciągły, i nic nie wskazuje, żeby był uzależniony od żadnej z substancji, za wyjątkiem tytoniu. Pierwszych eksperymentów z narkotykami Witkacy dokonał podczas pobytu w Rosji, odkrywając ich stymulujący wpływ na wyobraźnię i powiększenie możliwości artystycznych. Na swoich obrazach skrupulatnie notował rodzaje zażytych substancji podczas procesu twórczego. Eksperymentował między innymi z kokainą, pejotlem, syntetyczną meskaliną, eterem oraz alkoholem.

Porn-art

Amerykański artysta Jeff Koons, kontynuujący w swej twórczości idee dadaizmu i pop-artu, w 1991 roku poślubił włoską gwiazdę filmów pornograficznych węgierskiego pochodzenia Ilonę Staller, znaną pod pseudonimem artystycznym Cicciolina. Staller, poza karierą w branży pornograficznej, zasłynęła również jako aktywistka polityczna, która jako pierwsza w historii gwiazda porno została wybrana do parlamentu państwa demokratycznego. Małżeństwo to przetrwało zaledwie rok, czego owocem był syn Ludwig, który przyszedł na świat już po ich rozwodzie i stał się przedmiotem batalii sądowej o prawo do opieki. Z okresu ich związku pochodzi skandalizujący cykl erotyczno-pornograficznych rzeźb i obrazów utrzymanych w kiczowatej stylistyce ”Made in Heaven” (1989-91), przedstawiający ich parę w pozycjach kamasutry. Od czasu związku z Ciccioliną, Koons zdecydowanie odbudował swoją zachwianą wówczas pozycję jako artysty głównego nurtu sztuki. Jego majątek szacowany jest aktualnie na co najmniej 500 milionów dolarów, przy czym wpływy na jego koncie rosną zapewne z każdym dniem. Najdrożej sprzedaną dotychczas pracą jego autorstwa jest ”Balonowy pies – wersja pomarańczowa” wylicytowany za sumę 58,4 miliona dolarów na aukcji sztuki nowoczesnej w Nowym Jorku w 2013 roku.

Biały Kruk

Mariusz Kruk malarz, rzeźbiarz, twórca rysunków, obiektów i instalacji przestrzennych oraz autor krótkich form poetyckich to bez wątpienia jeden z najbardziej wszechstronnych polskich artystów współczesnych. Prace artysty znajdują się między innymi w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Fundacji Vox Artis, Kulczyk Foundation, Museum van Hedendaagse Kunst w Gandawie, Fond National d’Art Contemporain w Lyon. Prezentowane były na wystawach indywidualnych w kraju: Poznań, Kraków, Warszawa, Łódź, Sopot, jak i za granicą: Arnsberg, Berlin, Bruksela, Duisburg, Brema, Paryż, Edynburg, Nowy Jork, Kassel, Islandia, Budapeszt, Drezno, Kunzelsau.

Charakter jego twórczości, zrodzonej z wyobraźni poetyckiej artysty – marzyciela trafnie definiuje określenie „realizmu fantastycznego” stworzonego przez samego artystę. Artysta łączy to, co dobrze znane z tajemniczym, nieodgadnionym, świadomość z wiedzą i wyobraźnią. Jego twórczość przesycona jest metafizyką, dlatego jego obrazy zdają się być nieprzekładane na słowa.

Mariusz Kruk białym krukiem polskiej sztuki współczesnej?

Gdy studia skończyłem

Jak wygląda twórczość artystyczna absolwentów uczelni artystycznych? Czy dla wielu z nich wena twórcza nie skończyła się wraz z końcem studiów? Zadawane przez wykładowców tematy zmuszały studentów do twórczych eksperymentów i poszukiwań. Czy bez motywacji profesorów trudno jest im samym znaleźć i postawić przed sobą twórcze wyzwanie, temat do twórczej wypowiedzi? Czy abstynencja artystyczna nie działa przypadkiem na ich niekorzyść i ostatecznie nie przyczynia się do całkowitego zaniechania twórczej aktywności?