Wino Wernisażowe

Wino to prawie nieodłączny element każdego wernisażu inaugurującego wystawy artystyczne. Produkt finansowany przez samego twórcę prezentującego szerszej publice swoją twórczość lub też samą galerię, która w swej gestii chce uczynić prezentowaną sztukę łatwiejszą w odbiorze. Wznieśmy toast za lepsze jutro polskich artystów.

Make love, not war

Jak wyglądałby świat bez wojen, konfliktów zbrojnych, terroryzmu, gdzie wszelkie konflikty rozwiązywane byłyby w sposób pokojowy, bez uciekania się do użycia sił zbrojnych? Czy sytuacja trwałego pokoju między narodami jest w ogóle możliwa? Czy miłość, jak głosi antywojenne hasło „Make love, not war” z okresu wojny wietnamskiej, to najlepsza odpowiedź na wojnę?

1931-2011

W sierpniu 2017 roku minie 6 lat od śmierci Romana Opałki, polskiego malarza, grafika, jednego z najbardziej znanych polskich artystów na świecie. W 2010 roku w domu aukcyjnym Sotheby’s nabyto jego 3 obrazy za sumę ponad 3 milionów (w przeliczeniu na polskie złote), co uczyniło go ówcześnie najdroższym żyjącym polskim artystą.15 grudnia 2016 roku w domu aukcyjnym DESA Unicum odbyła się rekordowa aukcja polskiej sztuki po 1945 r. na której sprzedano obraz Opałki z cyklu „1965/1 – ∞” za 2 300 000 zł. Najwyższa zlicytowana dotychczas cena również za dzieło tego samego artysty w grudniu 2014 roku wynosiła 2 015 500 zł. Ceny osiągane na aukcjach z pewnością świadczą o niesłabnącym zainteresowaniu twórczością artysty, a w szczególności cyklem „1965/1 – ∞” w którym przez 46 lat dokumentował on upływający czas poprzez malowanie na płótnie kolejnych rzędów cyfr, każdą liczbę dodatkowo wymawiając i nagrywając cały proces na taśmie magnetofonowej. Do skończonego obrazu dodawał swoje aktualne zdjęcie. Przed śmiercią powiedział, że maluje liczbę “pięć milionów sześćset cztery tysiące i coś tam”.

Artystyczne Rewolucje

Wraz z końcem lutego 2017 roku prezydent Poznania Jacek Jaśkowiak powierzył stanowisko dyrektora Galerii Miejskiej Arsenał prof. Markowi Wasilewskiemu, wykładowcy Uniwersytetu Artystycznego i redaktorowi naczelnemu „Czasu Kultury”. Zignorował wcześniejsze głosowanie komisji konkursowej, odsuwając od stanowiska zwycięskiego kandydata, historyka i krytyka sztuki dr Piotra Bernatowicza, byłego redaktora naczelnego magazynu ”Arteon”. Swoją decyzję argumentował opinią, że Arsenał nie wykorzystuje swojego potencjału, a realizowany program nie spełnia oczekiwań lokalnej społeczności.

Jak pisał „Głos Wielkopolski” w dniu 14 marca 2017 roku od czasu zmiany dyrektora zwolniło się już trzech pracowników, w wyniku niezgody, pogwałcenia ich zdaniem demokratycznych standardów i skrajnie odmiennej wizji kształtowania wizerunku galerii zaproponowanych przez M. Wasilewskiego. Załagodzeniu konfliktu na pewno nie sprzyjało zorganizowanie akcji „czyszczenia Arsenału, przepędzania złych duchów i wietrzenia galerii”, zainicjowanej przez nowego dyrektora, która w swoim założeniu miała prawdopodobnie służyć oczyszczeniu atmosfery i wygnaniu złych duchów po poprzednim dyrektorze. Performance został jednak odebrany przez pracowników jako swoisty akt inicjacji, deklaracji lojalności.

Z zapartym tchem czekam na ostateczny rezultat tych „Artystycznych Rewolucji”.

Nie przesraj życia!

Niestety nie każdemu jest dane realizować się jako artysta na pełen etat. Tworząc z doskoku niestety nie można się w pełni poświęcić sztuce. Czy gdybyśmy mieli ten czas, na pewno właściwie byśmy go wykorzystali? Czy dla wielu z nas poszukiwanie twórczych pomysłów nie stało się wymówką do odwlekania artystycznych działań? Kryzys twórczy może spotkać każdego, lecz nie każdy ma siły, chęć i ochotę na walkę z niemocą artystyczną. Marnotrawienie talentu, trzymanie go w zanadrzu na nie wiadomo jaką okazję, to bez wątpienia nie najlepsze rozwiązania, dlatego pracujmy nad sobą i poza poszukiwaniami pomysłów znajdujmy czas również na konkretne działania, oczywiście najlepiej poparte dobrymi ideami.

Blue Women Art

Yves Klein, francuski artysta intermedialny, malarz i rzeźbiarz, mimo przedwczesnej śmierci na atak serca w wieku 34 lat, należy dziś do najważniejszych protagonistów powojennej awangardy. Pomimo trwającej zaledwie osiem lat kariery artystycznej pozostawił po sobie wiele dzieł malarskich, rzeźb oraz fotografii.

Największe międzynarodowe uznanie zyskał jako pierwszy twórca monochromów. Od lat 50. XX wieku w swoich pracach stosował głównie wynaleziony przez siebie błękit, uzyskany według własnej receptury, opatentowany pod nazwą International Klein Blue (IKB).

Artysta zasłynął również między innymi jako autor obrazów malowanych bez użycia pędzla, zastępując tradycyjne narzędzia ciałami nagich modelek, które pomalowane farbami zostawiały odciski na papierze lub płótnie.

Aktualnie dzieła Klein’a na aukcjach sztuki osiągają sumy sięgające ponad 30 milionów dolarów.

Zginiesz marnie, tak samo jak marnie żyłeś

Michelangelo Merisi da Caravaggio, włoski reformator malarstwa europejskiego przełomu XVI i XVII wieku, zapomniany w wiekach XVIII i XIX, odkryty na nowo dopiero w XX stuleciu, obecnie uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego. Jak dowodzą liczne policyjne i sądowe akta wiódł on burzliwe i awanturnicze życie. W 1606 roku prawdopodobnie nieumyślnie zabił Ranuccia Tomassoniego, w konsekwencji czego zmuszony był zbiec poza rzymską jurysdykcję do Neapolu. W 1608 roku, w wyniku podejrzeń o pobicie jednego z kawalerów maltańskich, zbiegł na Sycylię. Po powrocie do Neapolu przeżył zamach na swoje życie z rąk nieustalonego sprawcy. Skomplikowany życiorys Caravaggia nie przeszkadzał mu we współpracy z Kościołem katolickim, którego był otoczony silną opieką jak mało który włoski malarz. Ułaskawiony w 1610 roku wyruszył do Rzymu, jednak nigdy do niego dotarł, umierając w drodze w wieku 39 lat. Okoliczności jego śmierci nie są jasne.”Zginiesz marnie, tak samo jak marnie żyłeś” – przepowiadał mu kreujący jego czarną legendę malarz Giovanni Baglione, rywal z którym artysta się procesował, a zarazem go naśladował. Sława artysty nie przetrwała jego śmierci dopiero w latach dwudziestych XX wieku krytyk Roberto Longhi zwrócił uwagę publiczności na Caravaggia na stałe wpisując go do kanonu europejskiej tradycji malarstwa.