Artystów dwóch

W polskiej kulturze funkcjonuje dwóch artystów posługujących się tym samym imieniem i nazwiskiem. Poza Arturem Żmijewskim, polskim aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnymaktywnie udziela się jeszcze jeden Artur Żmijewski. Jest on jednym z głównych przedstawicieli nurtu sztuki krytycznej, polskim artystą multimedialnym, a także redaktorem artystycznego pisma Krytyka PolitycznaReferendum w temacie odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz z funkcji prezydenta Warszawy w październiku 2013 roku wywołało nie lada zamieszanie, gdy w mediach pojawiły się informacje, że aktor Artur Żmijewski rzekomo wyraził swoje poparciu dla jej odwołania, co oczywiście następnie zdementował w swoim pisemnym oświadczeniu, traktując fałszywie podane informacje jako zdecydowane nadużycie. Okazało się, że nastąpiła pomyłka aktora z reżyserem i lewicowym działaczem o tym samym nazwisku przez różne serwisy informacyjne, co zasugerował Żmijewski w swoim oświadczeniu. W swoim pisemnym oświadczeniu pisze:”Mam podstawy podejrzewać, że pomylono moją osobę, z posługującym się tym samym imieniem i nazwiskiem Panem Arturem Żmijewskim, który funkcjonuje w przestrzeni publicznej jako artysta plastyk i reżyser, blisko związany ze środowiskiem Krytyki Politycznej. Dokonania wyżej wymienionej osoby przypisywano mi wielokrotnie! Wielokrotnie również musiałem tłumaczyć się z opinii wyrażanych przez Pana Artura Żmijewskiego, które na ogół stoją w sprzeczności z moimi opiniami.” Warto przypomnieć, że we wrześniu 2010 roku na oficjalnej stronie Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie omyłkowo zostało umieszczona fotografia aktora Artura Żmijewskiego zamiast reżysera, który został wybrany kuratorem 7. edycji tego festiwalu. Czekamy na kolejne medialne doniesienia.

p.n.e.

Termin Sztuka prehistoryczna stosuje się dla przejawów ludzkiej działalności z epoki prehistorycznej. Jedyną dokumentację dokonań człowieka z tamtych czasów stanowią znaleziska archeologiczne. Wiedza na ten temat jest w dalszym ciągu dość wyrywkowa, gdyż dokonywane w dalszym ciągu odkrycia zmieniają lub uzupełniają obraz tamtych czasów.

Taniec z gwiazdami

W marcu 2014 roku na antenie telewizji Polsat wyemitowana zostanie nowa edycja programu “Dancing with the Stars: Taniec z gwiazdami”, format wcześniej prezentowany na stacji TVN, która w maju 2012 roku zrezygnowała z licencji na produkcję programu. Zmagania taneczne jakich gwiazd będziemy mogli śledzić w kolejnych odsłonach telewizyjnego show?

Śniadanie na trawie

W kwestii szkodliwości i skutków długoterminowego zażywania marihuany przeprowadzone dotychczas badania nie dają zdecydowanych i pewnych rezultatów. Promowana przez propagatorów i użytkowników opinia mówi o jej niskiej szkodliwości względem innych środków. Tezę tą potwierdza Światowa Organizacja Zdrowia uznając jej spożycie za mniej szkodliwe pod względem zdrowotnym, niż konsumpcja legalnych używek jak tytoń oraz alkohol. Zdania co do kwestii możliwości uzależnienia fizycznego są natomiast podzielone. Aktualnie jedynymi państwami w Unii Europejskiej, w których posiadanie marihuany jest przestępstwem zagrożonym karą więzienia pozostaje większość krajów postkomunistycznych oraz kraje skandynawskie. W Polsce zgodnie z ustawą z dnia 29. lipca 2005 r. i późniejszymi zmianami o przeciwdziałaniu narkomanii import, produkcja, pośrednictwo w sprzedaży, jak i samo posiadanie marihuany jest nielegalne i w świetle prawa stanowi przestępstwo. W Stanach Zjednoczonych od lat 90. w wielu stanach wyrażono zgodę na uprawę i sprzedaż tzw. marihuany medycznej, którą w specjalnych punktach na podstawie recepty mogą nabyć osoby cierpiące na określone choroby. W samej Kalifornii w 2010 roku istniało około 1000 takich punktów, co stanowi dwukrotność liczby lokali coffee shop w Holandii. Pierwszym stanem legalizującym marihuanę w Stanach Zjednoczonych był Waszyngton (6. listopada 2012 roku), a od 1. stycznia 2014 roku można ją legalnie zakupić również w stanie Kolorado. Temat etyki spożycia i legalizacji marihuany w związku z czynną rolą ruchów oraz ugrupowań politycznych nabiera aktualnie na znaczeniu w USA, jak i wielu krajach europejskich, w tym również w Polsce.

Sztuka współcześniejsza

Jeden z najintymniejszych elementów garderoby – majtki typu String (nazwa pochodząca od angielskiego słowa string– sznurek) powstały w 1939 roku. Autorem projektu był austriacki kreator mody, zagorzały aktywista gejowski Rudi Gernreich. Projekt, który był prezentem ślubnym dla jego przyjaciółki, zyskał rozgłos jednak dopiero w 1974 roku i szybko zagościł na brazylijskich plażach. W Stanach Zjednoczonych stringi zaczęły robić karierę w latach 80-tych, spopularyzowane przez markę Victoria’s Secret. Na rynku europejskim zadebiutowały zaś dopiero w latach 90-tych.Ta ekstrawagancka bielizna stanowi obecnie 30 procent sprzedaży wszystkich fasonów majtek.

Komediodramat

Maska była podstawowym elementem stroju starożytnego greckiego aktora. Z czasem stała się ona symbolem Teatru. W przeszłości dawała widzom wskazówkę dotyczącą przedstawianej przez aktora postaci, aktualnie z lęku przed byciem sobą przywdziewa ją coraz więcej ludzi w swoim codziennym życiu, ukrywając swoje prawdziwe Ja. Czy wśród tylu masek, zmiennych twarzy, można pozostać sobą, nie tracąc wiary w ludzi?

Artysta głodny, grosza godny!

ACTA, wielostronne porozumienie, mające na celu ustanowienie międzynarodowych standardów w obronie własności intelektualnej zostało ostatecznie odrzucone przez Parlament Europejski w sesji plenarnej 4. lipca 2012 r. Niejawna forma negocjacji prowadzonych w sprawie porozumienia ACTA, jak i elementy jego treści, wzbudziły liczne głosy sprzeciwu. Mimo odrzucenia porozumienia, wśród jego zwolenników była liczna grupa artystów deklarujących swoje poparcie dla ACTA oraz dla ostrych rozwiązań antypirackich w celu ochrony praw autorskich. Czy postać Salvadora Dali za życia skupiającego uwagę mediów, pogardliwie nazwanego przez André Breton’a – Avida Dollars (chciwy na dolary) (anagram jego imienia i nazwiska) mogłaby stać się podobnie jak tajemniczy anarchista o pseudonimie „V” (fikcyjny bohater angielskiej serii komiksowej „V jak vendetta” autorstwa Alana Moore’a i Davida Lloyd’a) symbolem walki artystów o ich artystyczną spuściznę?

Dobra Sztuka

Vincent van Gogh, holenderski malarz postimpresjonistyczny, w ciągu swego krótkiego życia stworzył ponad 2 tysiące dzieł. Nie przyniosły one mu jednak ani sławy, ani pieniędzy. Zmarł w wieku 37 lat jako twórca nieznany szerszemu ogółowi, w wyniku postrzału z broni palnej – najprawdopodobniej samobójczego. W niecały wiek po śmierci Van Gogha, jego obrazy osiągały już ceny rzędu kilkudziesięciu milionów dolarów. Do najdrożej sprzedanych prac jego autorstwa należą między innymi: “Portrait of Dr. Gachet” (Portret Dr Gachet) – 82,5 miliona dolarów, “Portrait de l’artiste sans barbe” (Autoportret bez brody) – 71,5 miliona dolarów, “A Wheat Field with Cypresses” (Pole Pszenicy z Cyprysami) – 57 milionów dolarów, “Irises” (Irysy) – 53,9 miliona dolarów.

Co zrobisz jak mnie złapiesz?

Banksy, brytyjski artysta graffiti, tworzy odważne i często bardzo ryzykownie umiejscowione dzieła o przekazie antywojennym, pacyfistycznym i antykapitalistycznym.

Projekty jego autorstwa, stworzone w charakterystycznej technice szablonowej, najczęściej powiązane z miejscem ich umieszczenia, zawierają w sobie humorystyczne grafiki, symbole oraz slogany. Jednym z takich symboli charakterystycznych dla artysty stał się szczur (z języka angielskiego”rat” anagram słowa „art”- „sztuka”).

Graffiti pojawiające się w przestrzeni miejskiej często jest przejawem wandalizmu, dlatego właściciele nieruchomości starają się walczyć z bezprawnie ingerującymi w ich własność sprawcami. W skali kraju wskaźnik zagrożenia niechcianym graffiti wynosi 182,2 aktów zniszczenia na 100 tys. mieszkańców. Właściciele zniszczonego mienia nie zawsze jednak zgłaszają się na policję, ponieważ udaje się złapać zaledwie 30% sprawców.

Czy Banksy któregoś dnia również stanie przed wymiarem sprawiedliwości, czy zakończy swoją karierę artystyczną jako nieuchwytna legenda graffiti?

Co Sztuka szuka?

Telewizyjne programy rozrywkowe typu talent show, w specjalnie stworzonej na własne potrzeby formule, w sztuczny sposób ukazują przebieg kariery początkującego artysty. Promując głównie jurorów wypuszczają kolejne „gwiazdy”, które pozbawione aury tajemniczości nie mogą na trwale zapisać się w świadomości widzów. Jakich twórców poszukuje aktualnie sztuka współczesna? Co może stanowić gwarancję ich sukcesu?