Blog/Fanpage „Co z tą Sztuką?” bez zmian ma charakter satyryczny, więc bardzo proszę nie odbierać mojego rysunku jako coachingowego instruktażu na sukces w branży artystycznej :).

Gdybym znał ten przepis to myślę, że na pewno tak otwarcie bym się nim nie chwalił na forum :).

Do stworzenia rysunku zainspirowały mnie medialne wypowiedzi niektórych artystów, którzy przy okazji promocji swoich wystaw, opanowali sztukę autopromocji do perfekcji, stwarzając pozory „zawrotnej kariery” artystycznej, nawet gdy ich „barwne opowieści” nie mają do końca pokrycia z rzeczywistością.

Jak wiadomo nie od dziś, światem rządzą układy, znajomości. Rozumiem potrzebę pomocy swoim najbliższym, jednak w przypadku osadzania swojej rodziny, partnerek / partnerów na stanowiskach asystenckich w swojej pracowni lub też w pracowniach „po sąsiedzku” u swojego kolegi na uczelniach artystycznych, dany profesor narażony jest na śmieszność. Mimo upływu czasu nadal nic nie zmieniło się w tym temacie i do tej pory istnieją liczne przypadki takich zależności. W niektórych kręgach na przestrzeni dziejów powstały wręcz swoiste drzewa genealogiczne członków rodzin obejmujących po sobie posady.

#FuckPutin #putinchuj #IdiNaChuj #StandWithUkraine

Rysunek nawiązuje do „Konia trojańskiego” zbudowanego podczas wojny trojańskiej (XIII/XII wiek p.n.e.) wielkiego drewnianego konia, w którym ukryli się wojownicy greccy w czasie zdobywania Troi, pozorując jednocześnie odstąpienie od oblężenia. W moim rysunku poruszającym temat zbrojnej inwazji Rosji na Ukrainę „konia trojańskiego” zastąpiła matrioszka, rosyjska zabawka, złożona z drewnianych, wydrążonych w środku lalek, włożonych jedna w drugą. Czy będzie ona odpowiedzią Rosji na militarne wsparcie, jakiego udzielają Ukrainie państwa szeroko pojętego Zachodu? A tak bardziej na poważnie, z niecierpliwością czekam na całkowite wyczerpanie możliwości militarnych Rosji, ostateczne zatrzymanie wojennej machiny przez zjednoczony przeciwko agresorowi świat oraz wyczekiwany powrót do normalności.

Wolna Ukraina!