Beuys, Beuys, Beuys

Joseph Beuys był krytyczny wobec systemów politycznych. Miał nadzieję być katalizatorem przy tworzeniu nowego systemu, w którym władza i podejmowane decyzje byłyby w rękach wszystkich ludzi, niezależnie od ich statusu ekonomicznego. W 1982 roku zdecydował się na zrobienie antypolitycznego utworu w postaci muzyki popularnej pt. „Sonne statt Reagan”. Utwór skierowany był przeciwko polityce Ronalda Reagana, 40 prezydenta Stanów Zjednoczonych, w stosunku do Europy Zachodniej. Tworząc piosenkę pop chciał w jak najbardziej ekspansywny sposób dotrzeć do ludzi i zainspirować ich własną ideą.

W jaki sposób wyjaśnić obrazy martwemu królikowi?

Wyzwania wyjaśnienia obrazu martwemu królikowi podjął się 26 listopada 1965 roku w drezdeńskiej „Galerie Schmela” niemiecki artysta, teoretyk sztuki Joseph Beuys. Przechadzający się po salach zamkniętej galerii sztuki zatrzymywał się przy obrazach i opowiadał o nich martwemu zwierzęciu na ramieniu. Początkowo widownia miała możliwość oglądać artystę wyłącznie przez okna. Dopiero po trzech godzinach wpuszczono ich do środka, gdzie mogli ujrzeć artystę odwróconego tyłem, siedzącego na krześle, który tulił królika i opowiadał mu o sztuce. W swoim zamyśle Artysta chciał pokazać, że tak samo ważne jak tworzenie dzieła, efekt końcowy jest sam rytuał wyjaśniania sztuki. Publiczność, zdaniem Beuysa nie była wdzięcznym słuchaczem. Uważał, że nawet martwy królik w większym stopniu doświadcza intuicyjnego kontaktu ze sztuką, niż żywa widownia.

Jesteś Artystą!

Joseph Beuys, niemiecki artysta, teoretyk sztuki, pedagog, działacz, reformator społeczny i polityczny, był propagatorem demokratyzacji sztuki. W jednym ze swoich tekstów pt. „Każdy artystą” pisał, że potrzeba twórczości cechuje wszystkich ludzi i wszystkie dziedziny życia. Według artysty każdy jest w stanie nie tylko tworzyć, ale być może również wpływać na współczesne oblicze sztuki. Sztuka w jego ujęciu miała stać się rodzajem terapii i zawładnąć wszystkimi dziedzinami życia. Czy totalne uspołecznienie i otwarcie sztuki współczesnej na amatorów to na pewno dobry kierunek jej rozwoju?

Co Sztuka szuka?

Telewizyjne programy rozrywkowe typu talent show, w specjalnie stworzonej na własne potrzeby formule, w sztuczny sposób ukazują przebieg kariery początkującego artysty. Promując głównie jurorów wypuszczają kolejne „gwiazdy”, które pozbawione aury tajemniczości nie mogą na trwale zapisać się w świadomości widzów. Jakich twórców poszukuje aktualnie sztuka współczesna? Co może stanowić gwarancję ich sukcesu?