Maska była podstawowym elementem stroju starożytnego greckiego aktora. Z czasem stała się ona symbolem Teatru. W przeszłości dawała widzom wskazówkę dotyczącą przedstawianej przez aktora postaci, aktualnie z lęku przed byciem sobą przywdziewa ją coraz więcej ludzi w swoim codziennym życiu, ukrywając swoje prawdziwe Ja. Czy wśród tylu masek, zmiennych twarzy, można pozostać sobą, nie tracąc wiary w ludzi?
ACTA, wielostronne porozumienie, mające na celu ustanowienie międzynarodowych standardów w obronie własności intelektualnej zostało ostatecznie odrzucone przez Parlament Europejski w sesji plenarnej 4. lipca 2012 r. Niejawna forma negocjacji prowadzonych w sprawie porozumienia ACTA, jak i elementy jego treści, wzbudziły liczne głosy sprzeciwu. Mimo odrzucenia porozumienia, wśród jego zwolenników była liczna grupa artystów deklarujących swoje poparcie dla ACTA oraz dla ostrych rozwiązań antypirackich w celu ochrony praw autorskich. Czy postać Salvadora Dali za życia skupiającego uwagę mediów, pogardliwie nazwanego przez André Breton’a – Avida Dollars (chciwy na dolary) (anagram jego imienia i nazwiska) mogłaby stać się podobnie jak tajemniczy anarchista o pseudonimie „V” (fikcyjny bohater angielskiej serii komiksowej „V jak vendetta” autorstwa Alana Moore’a i Davida Lloyd’a) symbolem walki artystów o ich artystyczną spuściznę?
Vincent van Gogh, holenderski malarz postimpresjonistyczny, w ciągu swego krótkiego życia stworzył ponad 2 tysiące dzieł. Nie przyniosły one mu jednak ani sławy, ani pieniędzy. Zmarł w wieku 37 lat jako twórca nieznany szerszemu ogółowi, w wyniku postrzału z broni palnej – najprawdopodobniej samobójczego. W niecały wiek po śmierci Van Gogha, jego obrazy osiągały już ceny rzędu kilkudziesięciu milionów dolarów. Do najdrożej sprzedanych prac jego autorstwa należą między innymi: “Portrait of Dr. Gachet” (Portret Dr Gachet) – 82,5 miliona dolarów, “Portrait de l’artiste sans barbe” (Autoportret bez brody) – 71,5 miliona dolarów, “A Wheat Field with Cypresses” (Pole Pszenicy z Cyprysami) – 57 milionów dolarów, “Irises” (Irysy) – 53,9 miliona dolarów.
Banksy, brytyjski artysta graffiti, tworzy odważne i często bardzo ryzykownie umiejscowione dzieła o przekazie antywojennym, pacyfistycznym i antykapitalistycznym.
Projekty jego autorstwa, stworzone w charakterystycznej technice szablonowej, najczęściej powiązane z miejscem ich umieszczenia, zawierają w sobie humorystyczne grafiki, symbole oraz slogany. Jednym z takich symboli charakterystycznych dla artysty stał się szczur (z języka angielskiego”rat” anagram słowa „art”- „sztuka”).
Graffiti pojawiające się w przestrzeni miejskiej często jest przejawem wandalizmu, dlatego właściciele nieruchomości starają się walczyć z bezprawnie ingerującymi w ich własność sprawcami. W skali kraju wskaźnik zagrożenia niechcianym graffiti wynosi 182,2 aktów zniszczenia na 100 tys. mieszkańców. Właściciele zniszczonego mienia nie zawsze jednak zgłaszają się na policję, ponieważ udaje się złapać zaledwie 30% sprawców.
Czy Banksy któregoś dnia również stanie przed wymiarem sprawiedliwości, czy zakończy swoją karierę artystyczną jako nieuchwytna legenda graffiti?
Telewizyjne programy rozrywkowe typu talent show, w specjalnie stworzonej na własne potrzeby formule, w sztuczny sposób ukazują przebieg kariery początkującego artysty. Promując głównie jurorów wypuszczają kolejne „gwiazdy”, które pozbawione aury tajemniczości nie mogą na trwale zapisać się w świadomości widzów. Jakich twórców poszukuje aktualnie sztuka współczesna? Co może stanowić gwarancję ich sukcesu?
Tęcza na placu Zbawiciela w Warszawie autorstwa polskiej artystki współczesnej i performerki Julity Wójcik od momentu powstania nieustannie budzi duże kontrowersje. Na obecną chwilę została podpalona już czterokrotnie. Po każdym z tych aktów wandalizmu znajdowały się jednak środki finansowe umożliwiające jej ponowną rekonstrukcję. Jednorazowy koszt odbudowy wycenia się na ok. 70 tys zł. Czy powołanie ochotniczej straży mundurowej, ochroniłoby instalację przed ponowną dewastacją?
Jan Švankmajer, jeden z najbardziej uznanych twórców animacji poklatkowych, w swojej filozoficznej opowieści pod tytułem „Wymiar dialogu” z 1982 roku przedstawia tytułowe wymiary dialogu, formy porozumienia się dwóch jednostek.
W ostatniej części filmu reżyser przedstawia wzajemną relacje dwóch osób, które wzajemnie ze sobą współpracując, tworzą budującą relację, która pod wpływem błędu jednej ze stron pociąga za sobą kolejne konsekwencje, stając się toksyczną i destruktywną. Jak wygląda wymiar dialogu współczesnej polityki?
Gdzie jako artyści możemy szukać kierunkowskazów w drodze do sukcesu artystycznego? Czy gdzieś istnieje przepis na dobrą sztukę, która ma szanse zostać zauważona i należycie doceniona?
Czy walcząc z komercją w Sztuce można stać się jej częścią?
Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie czym jest Sztuka. Każdy odbiera ją zupełnie inaczej.
Jaką rolę odgrywa w Waszym życiu? Czym jest dla Was Sztuka?
coztasztuka.com 